Tema e Ciklit të Emisioneve: Faktet e Besimit dhe Mrekullitë e Tij

Tema e Episodit: Argumentet e Besimit në Botën Tjetër

Ideator dhe Udhëheqës i Programit: Abdul Mexhid Ez-Zendani

Selam alejkum ue rahmetullahi ue bereketuhu.

Falenderimet janë për Allahun, Zotin e botërave, salavatet dhe selamet janë për Profetin tonë, Muhamedin -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të-, familjen, dhe shokët e tij tërësisht.

Besimi Islam predikon se kjo botë është krijuar për njeriun, ndërsa njeriu është krijuar për Botën Tjetër.

Njeriu nuk erdhi në këtë ekzistencë thjesht për të vdekur, porse vdekja vetëm sa e transferon njeriun në jetën e varrit që është stacioni i parë i jetës së Botës Tjetër.

Njerëzit në varësi të asaj që vepruan me udhëzimet hyjnore i pret Xheneti –Parajsa– ose Xhehenemi –Ferri–.

Për çdo person që përqafon besimin Islam dhe e bën atë model të jetës së tij, besimi në Botën Tjetër është një e vërtetë e pamohueshme që është skalitur thellë në zemër dhe në mendje.

Pa të besuarin në Botën Tjetër njeriu nuk mund të rradhitet në rradhën e muslimanëve dhe as në rradhët e pasuesve dhe ndjekësve të mbarë librave të tjerë qiellor.

Nëse njeriu nuk beson në Botën Tjetër atëherë ai quhet jobesimtar dhe e meriton ndëshkimin e Allahut sepse në këtë mënyrë ky person ka përgënjeshtruar fjalën e Zotit në Kuranin Famëlart dhe nw mbarë librat e Tij. Pikërisht lidhur me këtë Allahu i Lartësuar thotë në Kuranin Famëlartë: “…kush nuk beson në Allahun, në engjëjt e Tij, në librat e Tij, në profetët e Tij dhe në Botën Tjetër, i tilli ka humbur një humbje të largët (ka rënë në humbëtirën e mosbesimit”. 

E pra kush dëshiron t’a rradhis vetveten në rradhët e besimtarëve duhet patjetër që të besojë në Botën Tjetër.

???Tek besimi në Botën Tjetër hyn: “besimi në jetën pas vdekjes ku hyn sprova e varrit si dhe lumturia ose vuajtja që e pret njeriun në jetën e varrit në varësi të besimit dhe veprave të tij; besimi në shenjat që do ndodhin para Kijametit –shkatërrimit të universit– dhe pas tyre besimi në ndodhinë e Kijametit dhe në llahtaritë e tij; besimi në gjithë sa përmend besimi Islam në lidhje me ringjalljen; besimi në episodet e gjykimit prej të cilëve janë shpërndarja tek çdo njeri e librit në të cilin janë rregjistruar hollësisht të gjitha veprat e jetës së njeriut, peshimi i veprave të njerëzve në një peshore formën dhe mënyrën e funksionimit të së cilës e di vetëm Allahu i Lartësuar; besimi në Haudin (liqenin) prej ujit të të cilit, para se të kalojnë urën e Siratit, do t’u jap të pinë ujë besimtarëve të vërtetë vetë profeti Muhammed -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të-; besimi në urën e Siratit mbi të cilën do t’i duhet të kalojë çdo njeriu dhe që është një urë e tendosur përmbi Xhehenem që lidh tokën e gjykimit me Xhenetin; besimi në Xhenet –Parajsë– dhe lumturimin në të; besimi në Xhehenem –Ferr– dhe dënimin në të si dhe besimi në të gjitha çështjet e tjera që kanë lidhje me Botën Tjetër dhe që janë përmendur në Kuran dhe në thëniet e sakta profetike të profetit Muhamed - lavdërimi dhe paqja e All-llahut qoftë mbi të -.”

Këto të vërteta të besimit Islam mbështeten nga një sër argumentesh të cilat ne do t’i trajtojmë në vijim.

Idhujtarët e Mekes ishin njerëzit që më shumë se çdokush tjetër qenë angazhuar t’a përgënjeshtronin Profetin Muhamed -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të-. Me qëndrimin e tyre të rreptë në pusi të kapjes të qoftë një shansi të vetëm që do t’i mundësonte ata t’a përgënjeshtronin profetësinë e Muhamedit -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të-; ata mund të konsiderohen pa frikë përfaqësuesit më të rreptë të kundërshtarëve të Shpalljes Hyjnore në të gjithë kohërat.

Një tentativë prej tentativave të përgënjeshtrimit që ata tentuan t’i bëjnë Profetit Muhamed -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- ishte ngjarja e tij e Israsë dhe Miraxhit (Natëngjitja Qiellore).

Porse Profeti Muahamed -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- i sfidoi ata me argumentimin e vërtetësisë së ngjarjes në fjalë, duke sjellur argumente të pakontestueshme se ai udhëtoi me të vërtetë natën në fjalë për në Xhaminë Aksa dhe po në atë udhëtim u ngjit në Sidretul Muntehe, në pikën qiellore më të afërt me Allahun ku ai foli direkt me Allahun dhe ku nuk ka  arritur para tij asnjë krijesë tjetër, madje edhe vetë engjëlli Xhebrail u ndal para se Profeti Muhamed -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- të vazhdontë më tej dhe i tha se ai nuk kishte leje të shkonte më tej.

Të argumentuarit e udhëtimit natën për në Xhaminë e Shenjtë Aksa shërbeu në vetvete si argument për pjesën tjetër të udhëtimit, për ngjitjen e Profetit mbi shtatë qiejt për në Sidretul Muntehe, në skajin kulminant të gjithësisë, më të afërtin në mes gjithësisë dhe Zotit të botërave, skaj në të cilin nuk ka arritur para profetit Muhamed -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të - asnjë krijesë tjetër e Allahut Madhështor. 

Ngjarja profetike në fjalë përcillet nga transmetimi, autenticitetin e të cilit e konfirmojnë Imam Bukhariu dhe Imam Muslimi, ku transmetohet se Profeti Muhamed -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- ka thënë: “Kur kurejshët më përgënjeshtruar lidhur me udhëtimin e natës (Isranë dhe Miraxhin) që u realizua me mua, u ngrita tek Hixhri (pjesë e Qabes) ku Allahu m’a shpalosi përpara Bejtul Makdesin (Zonën e Shenjtë të Aksës) dhe bëra t’u tregoj atyre teksa po vështroja tek ajo që po përshkruaja”.

Profeti Muhamed -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- bën fjalë për momentin kur kurejshët mekas i thanë që meqë pretendon se ishe në Bejtul Makdes atëherë n’a e përshkruaj ne se si ishte ajo. Ata e dinin se Profeti Muhamed -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- kurrë nuk kishte qenë atje. Qe kjo kërkesë e tyre shkak që Profetit Muhamed -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- t’i mundësohej nga dhuntia hyjnore të depërtonte direkt në panoramën e gjallë të Bejtul Makdesit dhe t’ua përshkruante Mekasve fije për pe atë. Ndër të tjera Profeti Muhamed -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- u tregoi atyre edhe për karvanin e mekasve që u sillte mekasve ushqime të cilin ai e kishte parë rrugës,. U tregoi atyre për vendodhjen e karvanit të tyre dhe personat që e shoqëronin atë, madje i lajmëroi dhe u tha edhe se ky karvan do arrijë tek ju në filan ditë. 

Ndër gjërat që ai pa në këtë ngjitje të tij qiellore të pashembullt nga lloji i saj ishte edhe Xheneti dhe Xhehenemi.

Kthehemi tek tema jonë e argumenteve të besimit në Botën Tjetër.

Ajo që përmendëm lidhur me udhëtimin e Israsë dhe Miraxhit të Muhamedit -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- hedh dritë sesi Profeti Muhamed -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- u mundësua nga vetë Allahu i Lartësuar që t’a shikonte me sytë e tij Xhenetin dhe Xhehenemin e premtuar.

Lidhur me argumentet e mëdha të Allahut që Profeti Muhamed -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- pa në këtë udhëtim qiellor vetë Allahu i Lartësuar shprehet në Kuranin famëlartë duke thënë: “Ai pa nga argumentet (shenjat) madhore të Zotiti të tij”.  

E sikur për vërtetësinë e ekzistencës së Botës Tjetër të ishim mjaftuar vetëm me këtë që thamë, kjo do të mjaftonte si provë e besimit në Botën Tjetër. Do të mjaftonte fakti që Ai që e krijoi Xhenetin dhe Xhehenemin e mundëson Profetin e Tij të sinqertë t’i shikojë ato.

Gjithsesi përveç faktit se Profeti u mundësua t’a dëshmonte me sytë e tij Xhenetin dhe Xhehenemin, gjenden edhe shumë fakte dhe argumente të tjera që verifikojnë vërtetësinë e pakontestueshme të Botës Tjetër.

ARGUMENTI I DREJTËSISË:

Presupozo se po shikon një burrë të fuqishëm që godet një fëmijë të vogël si do ndihesh në vetvete? Sigurisht që do ndjesh dhimbje dhe do dëshirosh të ndërhysh po pate mundësi. Por nëse një gomar do ndodhej pranë teje dhe do shihte të njëjtën pamje a do ndiente diçka?! Çfarë bëri që zemra jote të reflektojë ndërsa ajo e këfshës jo? Ajo që bëri që zemra jote të reagojë është pikërisht dëshira jote e brendshme për drejtësi. Nga këtu del në pah se njeriu e do drejtësinë. Ndërkaq a mendon se dashuria që ke ti për drejtësinë është më e kompletuar dhe më e madhe se ajo e Krijuesit tënd që të krijoi duke të natyrizuar me këtë ndjenjë dëshirë për drejtësi?! Dëshira për drejtësi e shpërndarë tek njerëzia nga njeriu I parë deri tek ai I fundit, përfshirë këtu profetët dhe njerëzity e mirë dhe të urtë, pot ë tubohej nuk do përbënte vetëmse nnjë njësi të pakrahasueshme në raport me drejtësinë e Allahut, sepse Allahut të Lartësuar i takon përsosmëria kulminante. Drejtësia e Tij është kulminante dhe absolute. A mendon se Allahu Poseduesi i drejtësisë absolute nuk ka për t’a vënë drejtësinë e plotë midis njerëzve?! Realiteti është se në këtë botë nuk vendoset drejtësia absolute. Sa e sa njerëz dalin nga kjo jetë me të drejta të nëpëkëmbura, pa i gjetur të drejtat e tyre?! Sa e sa nga zullumqarët, kriminelët, terrorristët dhe armiqësorët nuk vihen para drejtësisë absolute e të marrin ndëshkimin e meritueshëm?! Teksa në krahun tjetër ne nuk e vëmë në dyshim se Drejtësia Hyjnore e Allahut, i Cili ne krijesat e Tij n’a natyrizoi të tillë që kemi dëshirë të zjarrtë për drejtësi, Drejtësia Hyjnore e Krijuesit është perfekte dhe absolute, dhe pikërisht falë kësaj perfektshmërie në drejtësibërjen e Tij, Allahu i dha të padrejtit kohë dhe shans të reflektoj dhe rishikoj këtë qëndrim dhunues të tij dhe të bëjë kthesë, i dha shans mosbesimtarit të pendohet dhe kthehet tek Allahu dhe i dha shans mëkatarit të pikëllohet. E gjitha kjo sepse Allahu është poseduesi i drejtësisë perfekte, dhe nisur nga drejtësia e Tij perfekte e patolerueshme bëri që për vendosjen e Drejtësisë Hyjnore në vend të vërë në dispozicion një ditë me një kohëzgjatje prej pesëdhjetëmijë vjet, e cila është Dita e Gjykimit e njohur me emrin JEUMU DIN-DITA E PËRGJEGJËSIMIT. A s’është Allahu thënënsi që në Kuranin Famëlartë hedh dritë mbi drejtësinë e Tij absolute duke thënë: “A (mendojnë ata që thonë se nuk ka Botë Tjetër ku do vendoset Drejtësia Absolute Hyjnore se) do t’i trajtojmë muslimanët (që iu dorëzua Allahut) si shkelësit e ligjit. Ç’është me ju (o mosbesimtar)?! Si gjykoni kështu (kaq cekët)?!” Nuk është e drejtë dhe është e papranueshme për Allahun që muslimani që iu dorëzua ligjit hyjnor t’a trajtojë njëllojë me shkelësin e ligjit hyjnor. Allahu i Lartësuar jo vetëm apelon për drejtësi por detajon edhe sesi ajo do vendoset në Ditën e Gjykimit, duke thënë: “Ne vendosim peshojat (matëset) e drejtësisë në Ditën e Gjykimit e askujt nuk i bëhet padrejtësi”.

ARGUMENTIN TJETËR është ARGUMENTI I PËRSOSMËRISË DHE RENDIT:

Persupozo se je duke vizituar një qytet gjigand, me emër, modern dhe të mirëorganizuar. I gjen të gjithë rrugët e këtij qyteti të ndriçuara me një sistem shtyllash të bukura ndriçimi anekënd qytetit, rrugët janë shtruar, sinjalistika është vendosur dhe çdo gjë të josh dhe lë mbresa të papërshktrueshme. Teksa po viziton këtë qytet të mrekullueshëm të takon të hysh në një rrugicë ku ndriçimi mungon dhe shtyllat e ndriçimit e gjen të hedhura anës rrugës dhe mbi trotuare shikon gropa të hapura aty këtu. Cila do jetë përgjigja që do i japësh vetes lidhur me panoramën e rrugicës në fjalë? Do konkludosh se kjo rrugicë do rregullohet medoemos? Përse pate këtë konkludim? Sepse bazuar në ligjin përfshirës të rregullsisë dhe mirësistemimit të reflektuar anekënd qytetit në fjalë nuk ka koment tjetër vetëmse kjo rrugë medoemos që do rregullohet dhe ndriçohet. Tjetër fakt që të bën të konkludosh pa hezitim në këtë fakt janë shtyllat e ndriçimit të gjendura aty dhe gropat e hapura… Pra ligjin mbisundues të rregullsisë në nivel gjithëpërfshirës për qytetin ti e zbrite për të konkluduar rreth faktit nëse pritet të vendoset apo jo rregullsia edhe në rrugicën e vogël në fjalë.

Po me këtë metodë konkludimi ne konkludojmë se Bota Tjetër e vendosjes së Drejtësisë absolute është një domosdoshmëri.

Si? A nuk e shikojmë sesi përsosmëria dhe rregullsia fillojnë qysh në elementin më të vogël përbërës të këtij universi, tek atomi. Atomi tek çdo komponent gjendet perfektshmërisht në vendin e duhur dhe në raportin e duhurm, madje jo vetëm atomi por edhe minielemntët e tjerë të tij.

E tillë është edhe çështja e qelizës. Ajo gjendet perfektshmërisht në vendine duhur dhe raportin e duhur. Falë kësaj përsosmërie gjejmë që rregullsia të sundojë endjet qelizore deri në nivel aparatesh biologjike dhe tërësi organizmash biologjik të bimëve dhe gjallesave mbarë.

Përsosmëria është sinonimi i tokës mbarë, maleve, luginave, lumenjve, detërave dhe oqeaneve. Përsosmëria është karakteristikë e tokës edhe në lidhje me pozicionimin dhe mbarë parametrat e tjerë të mrekullueshëm të saj në sistemin diellor, në atë galaktik dhe kozmik.

Nëse do marrim çdo gjë në këtë gjithësi do gjejmë se është përfeksionuar dhe pozicionuar aty ku duhet dhe i takon.

E gjen veten para një universi gjigand të përsosur dhe të pozicionuar ku dhe si duhet.

Nëse pas strukturës së sendeve do të shohësh atë të gjallesave të panumërta bimore apo shtazore sërisht do mahnitesh me përsosmërinë dhe rregullsinë që dominon këtu. Të mjafton të konstatosh sesi në trupin tënd syri yt gjendet në pozicionin e duhur dhe po kështu hunda, veshi, zemra dhe çdo pjesë tjetër e trupit tënd.

Në të gjithë universin sundon rregullsia përvese në një rrugicëz të tij, të quajtur rrugica e njerëzisë. Madje dendur këtu e gjen shkelësinë e rregullit dhe ligjit të nderohet, teksa pasuesi i drejtësisë dhe ligjit diskretitohet dhe persekutohet.

Pyetja që lind është: Ai që vendosi rregullsinë, perfektshmërinë dhe rendin të sundoj anekënd universit përse nuk e vendosi atë në jetën e njeriut?  Përgjigja është, sigurisht, Ai do t’a vendosi rendin në botën njerëzore dhe madje për të ka lënë Ditën Speciale pesëdhjetëmijë vjeçare të Gjykimit. Por qe Zgjedhja e Tij Hyjnore që t’a vononte atë pasi e gjithë njerëzia të kryej sezonin e saj të provës në tokë.

Pikërisht lidhur me këtë realitet Allahu i Lartësuar thotë: “Ata (mosbesimtarët) që e tepruan me të këqijat (që bënë) a menduan se si në jetën e tyre edhe pas vdekjes do t’i barazojmë me ata që besuan dhe bënë vepra të mira. Sa i keq (dhe i pasaktë) që është ky gjykim i tyre?! Allahu i krijoi qiejtë dhe tokën me një rend preciz dhe për t'u shpërblyer secili njeri me veprat që ka bërë, e atyre nuk u bëhet padrejtësi”; pra ky gjykim është një gjykim i keq të cilin s’ka sesi t’a pranojë Allahu. Allahu që e vendosi rendin në qiej dhe në tokë padyshim që do t’a vendosë atë edhe tek mbarë njerëzia dhe askujt nuk do t’i bëhet padrejtësi. Argumentohet për domosdoshmërinë e Botës së Përgjegjësimit dhe Llogarisë nisur nga rendi universal që shohim të sundojë mbarë universin.

NJË TJETËR ARGUMENT ËSHTË STRUKTURA DHE NATYRA JONË.

Brenda natyrës dhe strukturës sonë gjendet argumenti se ne jemi krijuar për një tjetër botë.

Presupozo se një qenie inteligjente që nuk di asgjë rreth fazave të zhvillimit të qenies njerëzore mundësohet të shikojë fetusin njerëzor teksa zhvillohet në mitrën e nënës. Sheh se krijimi i fetusit është në kulminacionet e perfektshmërisë. Ndërkaq ai shikon tek kjo foshnje dy duar dhe dy këmbë. Nuk di se cila mund të jetë dobia e pranisë së këtyre dy duarve dhe dy këmbëve brenda mitrës tepër të ngushtë duke qenë se ai e di se duart edhe këmbët që të funksionojnë kanë nevojë për një hapësirë shumë e shumë më të madhe se ajo e mitrës. I vjen ndërmend se këto gjymtyrë janë të paqëllimta dhe hutimi i tij shtohet edhe më shumë kur sheh foshnjen t’a lerë me pahir barkun e nënës. A është mendim i drejtë mendimi që i erdhi ndërmend?! Sigurisht që jo, e në se ai do kishte qenë njeri i matur, maturia do e kishte bërë që të arrintë në konkludimin se kjo krijesë duhej të qe krijuar për një botë tjetër duke qenë se struktura e trupit të tij i përket një lëmi dhe realiteti më të madh se mitra; duke qenë se duart dhe këmbët që të funksionojnë kanë nevojë për një hapësirë shumë më të madhe se ajo e mitrës. Perfektshmëria që sundon në strukturën krijuese të këtij trupi aty brenda barkut të nënës është antonim i kotësisë dhe nga ana tjetër prania në strukturën fizike të trupit të kjësaj foshnje të gjymtyrëve dhe realiteteve që kanë nevojë për hapësirë me të tjera diapazone dhe parametra, e bëjnë atë të konkludojë prerazi se në fakt kjo krijesë është bërë për një botë tjetër. Dhe nëse presupozohet se atij do t’i jepej mundësia t’a shihte këtë njeri pas daljes nga barku i nënës sesi ai me këmbët e tij ecën në distanca karshi të cilave mitra ku qe strehuar për shumë muaj është krejt e pakonsiderueshme, dhe i sheh duart të punojnë dhe veprojnë pasi qenë krejt të paaktivizuara e të përthyera aty brenda; pas kësaj do thoshte, hë, doli ajo që pritej.

Nisur nga fakti se mitra nuk ka hapësirën e mjaftueshme që duart dhe këmbët të kryejnë funksionin e tyre, ne konkludojmë nëmënyrë të pakontestueshme se duart dhe këmbët janë krijuar për një fazë tjetër që i takon një perudhe të mëpasshme.

Për analogji le të përqëndrohemi në qenien tonë shpirtërore njerëzore ku gjendet një diçka që i kalon dimensionet e planetit tokë e më gjerë dhe që për analogji me sa parapërmendëm tregon se ne jemi krijuar për një fazë tjetër, për një botë tjetër ku do bëhet përmbushja lidhur me këtë.

Për çfarë bëhet fjalë? Bëhet fjalë për lakmitë, ambiciet dhe dëshirat e pakufi.

Çdonjërit nga ne po t’i thoje, të kemi pronësuarnjë qytet; do të thoshte, nuk mjafton, qytetin tjetër kujt do ia leni?. Nëse do i thoje, ta kemi pronësuar gjysmën e tokës; do thoshte, po pjesën tjetër? Nëse do i thoje, krejt tokën t;a kemi dhënë; do thoshte, çfarë për hënën, si mund t’a bëjë pronë timen? Kjo nxjerr qartë në pah se njeri posedon në zemrën e tij dëshira ambicioze që i kalojnë dimensioned e mbarë dynjasë. Këto ambicie janë krijuar për një Botë Tjetër dhe jo për këtë dynja.

Më tej, nëse do të thonin, ke për të jetuar njëmilion vjet; do thoje, s’mjafton. Nëse do të thonin, ke për të jetuar njëmiliardë vjet; sërisht do thoje, s’mjafton. Nëse do të thonin; në rregull ke për të jetuar njëlloj me tokën, deri kur të shkatërrohet toka; do thoje, s’jam dakord, toka le të shkatërrohet, por unë dua të jetoj. Ç’e kënaq njeriun lidhur me këtë dëshirë, përjetësia?! Të përgjigjet njeriu, po, kështu po.

Dashuria që ti ke për përjetësinë është më e madhe se dynjaja dhe dimensionet e saj, kjo krahas ambicieve për pasuri dhe katandi.

Është fakt se këto dy ambicie; ajo e ambicieve pakufi dhe ajo e jetesës së përjetëshme; janë argument dhe tregues i qartë se unë si njeri jam krijuar për një Botë Tjetër dhe jo për këtë botë, për Atë Botë Tjetër rreth së cilës Allahu i Larëtsuar thotë në Kuranin Fisnik: “Kjo është dita e Përjetshmërisë, për ta në të do të ketë gjithësa dëshirojnë dhe Ne kemi shtesë”. Banori i gradave më të ulta të Xhenetit posedon sa dhjetëfishi i kësaj dynjaje dhe ka në të gjithësa i dëshiron shpirti. Pas kësaj njeriu thotë, në rregull, kjo më kënaq.

Është ky strukturim i qenies sonë humane që dëshmon për ne se ne jemi krijuar për një Botë Tjetër.

KJO BOTË PREJ ELEMENTËVE BAZË TË SAJ KA SHPËRBLIMIN DHE NDËSHKIMIN, është një tjetër konkludim ku do qëndrojmë është fakti sesi. Sa e sa kriminelë dhe superdhunues kemi parë të ndëshkohen në këtë botë, ndërkaq kemi parë edhe rastet e sa e sa njerëzve të mitë e të përsekutuar që janë shpërblyer dhe kanë pasur ardhmëri të mirë në jetën e kësaj bote. Vetë historia e tokës dëshmon rreth këtij fakti.

Kjo n’a dëshmon se ne kemi një Zot të cilin mirëbërësia e kënaq dhe për të Ai shpërblen, teksa keqbërja e zemëron Atë dhe për të Ai ndëshkon. Porse siç e ka bërë të qartë këtë fakt Shpallja Hyjnore, shpërblimi dhe ndëshkimi kapital dhe absolut do të jetë në Botën Tjetër; gjë që vjen në Kuranin Fisnik ku Allahu i Lartësuar duke hedhur dritë mbi mosbesimtarët që u ndëshkuan në Betejën e Bedrit thotë: “Këtë shijojeni, dhe ndëshkimi me Zjarr (në Xhehenem) është (në pritje) për mosbesimtarët”; me kuptimin shijojeni këtë pjesë të ndëshkimit, që nuk është vetëmse një pjesë e tij, porse më i ashpër është ndëshkimi me Zjarrin e Xhehenemit që ju pret.

Gjithashtu, rreth muslimanëve emigrantë mekas të cilët u përzunë nga shtëpitë e tyre dhe u lënduan, dhe më pas Allahu i bëri triumfues, Allahu i Larëtsuar në Kuranin Famëlartë thotë: “Atyre të cilëve emigruan në rrugë të Allahut, pasiqë u dhunuan, do t’u mundësojmë një banim të përsosur në këtë botë, teksa shpërblimi i Botës Tjetër është më madhështor nëse janë nga ata që punojnë”; nënkupton se mirësitë dhe të mirat që sjell Allahu i jep robit në dynja për punët e mira të bëra në realitet është shpërblim i përshpejtuar në këtë botë përpara atij kulminant në Botën Tjetër.

LAJMËRIMI I PROFETIT MUHAMED -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- RRETH KIJAMETIT DHE SHENJAVE TË TIJ, është një tjetër argument që shpalos qartazi vërtetësinë e Botës Tjetër.

Profeti Muhamed -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- lajmëron nën dritën e Shpalljes Hyjnore mbi shenjat e Kijametit (Shkatërrimit të Universit) dhe flet në detaj se do të ndodhë kjo e kjo gjë prej shenjave të vogla të Kijametit dhe kjo e kjo gjë prej shenjave të mëdha të Kijamtit.

Në ditët tona në shohim të jenë konkretizuar sa e sa prej këtyre parashikimeve profetike që u takojnë shenjave të vogla të Kijametit, madje shenja e vogla të Kijametit thuajse janë konkretizuar që të gjitha dhe nuk mbetet veçse të ndodhin shenjat e mëdha.

Shembulli i lajmërit profetik mbi lajmërimin lidhur me shenjat që pritet të ndodhin para Kijametit është si shembulli i një personi që lajmëron njerëzit mbi një ushtri që do t‘u vijë atyre dhe u jep shenja dhe tregues rreth ardhjes së tyre. U thotë do dëgjoni jehonat e largëta të artelerisë në ecje, krisje armësh nga largësia, pastaj bombardimet në distancë dhe më tej bombardimet e aviacionit luftarak. Kur njerëzit fillojnë të dëgjojnë treguesit e parë të ofensivës ushtarake të pritëshme binden rreth vërtetësisë së fjalëve të lajmëruesit, ndërsa kur bombat e aviacionit ushtarak bien mbi kokët e tyre kjo tregon se po ndodhin treguesit dhe shenjat e mëdha rreth lajmërimit për të cilin u lajmëruan. 

Ajo që duhet thënë ështëse shenjat dhe treguesit e vëgjël të afrimit të Kijametit janë të shumta dhe Profeti -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- n’a ka lajmëruar ne rreth tyre. Prej këtyre shenjave mbi të cilat Profeti -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- n’a lajmëron është edhe fakti se anët apo cepat e pjesëve të tokës do të afrohen dhe aviten me njëra-tjetrën; gjë në lidhje me të cilën Profeti -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- thotë: “Koha do të qaset dhe toka avitet më pranë”; lidhur me qasjen dhe shkurtimin e kohës kjo është bërë fakt ashtu që atë që të tjerëve u duheshin muaj për t’a bërë, ti mund t’a kryesh brenda pak orëve; ndërsa lidhur me avitjen e tokës dhe qasjen e anëve të tokës cekim faktin sesi ka njerëz që mëngjesin e hanë në një continent, drekën në një tjetër dhe darkën në një tjetër; sidomos media vizive dhe e shkruar i ka bërë njerëzit që të jenë fare pranë njëri-tjetrit pamvarësisht nga vendodhja e tyre gjeografike ku gjenden, që hyn gjithashtu në avitjen dhe afrimin e anëve të planetit.

Gjithashtu Profeti Muhamed -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- n’a lajmëron se prej shenjave të vogla të Kijametit është fakti se sendet do të flasin; gjë lidhur me të cilën Profeti -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- thotë: “Nuk do të ndodhë Kijameti derisa personit… rrypi i sandales së tij (asaj që ka mbathur në këmbë) t’i tregoj se çfarë kanë bërë anëtarët e familjes së tij në mosprani të tij”; nënkupton se sendi në fjalë do të jetë burim informacioni dhe ne në ditët tona jemi në fillimet e një revolucioni të vërtetë të aparaturave të sofistikuara të cila vendosen në objekte nga më të ndryshmet dhe sjellin informacion në distancë lidhur me aktivitetin e imët të njerëzve në ambientin ku këto paisje përgjimi zanore madje edhe vizuale gjenden. Prej këtyre risive janë edhe aparaturat e imëta të përgjimit që personi mund t’i vendosë në shtëpinë e tij, të cilat përçojnë çdo informacion që ndodh në shtëpi përgjatë gjithë kohës.

Të gjitha këto shenja që përmendëm vijën në transmetime autentike të konfirmuara për të sakta nga Bukhariu, Muslimi dhe grumbulluesit e tjerë të haditheve. Po tek Bukhariu dhe \Muslimi në adresë të Profetit -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- vjen se prej shenjave të Kijametit është: “…të shohësh këmbëzbathurit, të rreckosurit, të vobekëtit, barinjtë e deleve, të bëjnë kush e kush i ngrenë më lartë ndërtesat…”; gjë e cila sot është bërë e mundur të shihet sidiomos në ishzonën e varfër të gadishullit arabik ku popullata me epokën e arit të zi kapërceu nga epoka e varfërisë së thellë në atë të superzhvillimit sidomos në lëmin e ndërtimit dhe infrastrukturës…

Po në transmetimet autentike që Muslimi sjell në adresë të Profetit -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- tregohet se: “Devetë e kuqe do dalin jashtë përdorimit dhe askush nuk do jepet pas tyre”; gjë që nënkupton se ato do të ngelin në hije pikërisht falë daljes së mjeteve të tjera më komforte të transportit. Po në këtë hadith të transmetuar nga Muslimi tregohet se njerëzit do të hyping mbi “Mejethir” dhe mbi to do vinë pranë dyerve të xhamive. Kur ai -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- u pyet për “Mejethirët” i komentoi ato me “hypëset (shalueset) e mëdha”. E çfarë veç makinave janë këto hypëse të mëdha mbi të cilat namazfalësit vinë deri pranë dyrve të xhamive?! Teksa mbi mjetet e tramsportit hedh dritë edhe thënia kuranore në të cilën Allahu i Lartësuar thotë: “Edhe kuajt (i krijoi), edhe mushkat edhe gomerët, për t'ju hipur atyre dhe si stoli, e Ai krijon (për hipje) çfarë ju (ende) nuk e dini”; nënkupton se njerëzit di inspirohen nga Allahu të krijojnë nga mjetet e transportit gjëra që në kohën e zbritjes së Kuranit nuk diheshin.

Tjetër shenjë rreth së cilës lajmëron Profeti -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- se do të jetë prej shenjave të hershme të Kijametit është “pezullimi i diturisë” dhe se “Allahu i Lartësuar nuk e ndrydh diturinë duke e ç’rrënjosur atë por e ndrydh dhe pezullon përmes vdekjes së dijetarëve”.

Shenjë tjetër rreth së cilës lajmëron Profeti -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- se do të jetë prej shenjave të hershme të Kijametit është se: “Toka ka për të vjellur dhe do të vjellë në formë cilindrike (në formë shtylle) atë që ka në barkun e saj”; ajo që më shkon ndërmend teksa dëgjoj këtë thënie profetike është nafta të cilën toka e vjell në formë shufre, e Allahu e di më së miri.

Tjetër shenjë rreth së cilës lajmëron Profeti -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- se do të jetë prej shenjave të hershme të Kijametit është se: “Islami filloi i huaj (i pazakontë) dhe do kthehet sërisht i huaj”; teksa ne në ditët tona po e dëshmojmë të tillë gjë. Profeti -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- lajmëron gjithashtu se kombi islam do të jetë i dobët edhe pse i shumtë në numër dhe kombet e tjera do t’i vërsulen atij; gjë të cilën ne po e dëshmojmë sot me sytë tanë. Thotë Profeti Muhamed -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të-: “Shpejt do të jetë kur kombet do t’a thëarrsin njëri-tjetrin kundër jush, ashtu siç ftojnë gostibërësit njëri-tjetrin në ushqimin e tyre”. I thamë: A do të jemi të pakët asokohe o i Dërguar i Allahut? Tha: “Jo, ju asokohe do të jeni shumë, porse do të jeni krunde e precipitime si ato të përrenjve”.

Shenjë tjetër rreth së cilës lajmëron Profeti -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- se do të jetë prej shenjave të hershme të Kijametit është se: “Gratë do t’u përngjasojnë dhe do t’i imitojnë burrat dhe se burrat nga ana e tyre do t’u përngjasojnë dhe do t’i imitojnë gratë”.

Tjetër shenjë rreth së cilës lajmëron Profeti -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- se do të jetë prej shenjave të hershme të Kijametit është se: “Do të ketë gra prej kombit të tij islam të cilat nuk ka për t’jua hedhur sytë, do të jenë të veshura të zhveshura, të joshura dhe joshëse në të ecur, kokët e tyre janë mu si xhunga anuese e devesë”.

Profeti -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- lajmëron se prej shenjave të vogla të Kijametit është se çifutët do të jenë të fuqishëm dhe se ata do t’i luftojnë muslimanët dhe se më pas muslimanët do t’i luftojnë ata dhe do triumfojnë mbi ta.

Këto shenja të Kijametit që i pamë të realizohen dhe konkretizohen siç n’a lajmëroi Profeti -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- i cili i quajti ato shenjat e vogla të Kijametit. Pas tyre çfarë pritet? Pritet të vijnë shenjat e mëdha të cilat janë fare pranë Kijametit.

Konkludimi i sa më sipër është se ai -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- i cili n’a lajmëroi mbi shenjat e Kijametit të cilat i pamë të bëhen realitet, n’a ka thënë të vërtetën për çështjen e Botës Tjetër dhe s’ka dyshim se gjithë sa ai n’a ka bërë fjalë për Botën Tjetër do të bëhet realitet.

- Porse disa njerëz pyesin e thonë, e si do të jetë ringjallja?

Një gjë e tillë u duket tepër e komplikuar… Pasi të jemi bërë dhé… si?

Në fakt lypset që ne pikë së pari të meditojmë dhe mendojmë lidhur me faktin se si u krijuam.

U krijuam nga tre komponentë:

I pari, është komponenti që erdhi nga Ademi -paqja e Allahut qoftë mbi të-, gjë për të cilën Allahu bën fjalë në Kuranin Famëlartë ku lidhur me këtë thotë: “Përkujto kur Zoti Yt nxori nga shpina e bijve të Ademit pasardhësit e tyre dhe i bëri dëshmues të vetes së tyre (duke u thënë): ‘A nuk jam Zoti juaj?’ Ata thanë: ‘Posijo, dëshmuam!’. (Ashtu që) Të mos thoni në ditën e Kijametit: "Ne nuk dimë gjë lidhur me këtë (dëshmim)". Pra ky është komponenti i parë ardhur nga Ademi -paqja e Allahut qoftë mbi të- deri tek paraardhësit dhe prindërit tanë, e kështu me rradhë në vazhdim tek pasardhësit tanë.

Komponenti i dytë është komponenti që edhi nga dheu; gjë për të cilën Allahu i Lartësuar thotë: “Allahu u çeli ju nga toka si bima…”; kjo është përsa i përket trupit fiziologjik.

Janë këto dy komponentë që tubohen dhe evoluojnë së bashku në mitrën e nënës ku ushqehen nëpërmjet gjakut të nënës të cilin organizmi i nënës e produkton bazuar në ushqimin bimor dhe shtazor që gjithashtu origjinën e ka nga toka.

Komponenti i tretë është shpirti të cilin vjen dhe e fryn engjëlli, dhe pikërisht me hyrjen e këtij komponenti në veprim tek qenia njerëzore, fetusi përfton dimensionet e përsosura të krijesës speciale njerëzore; gjë për të cilën Allahu i Larëtsuar thotë: “Pastaj e zhvilluam dhe bëmë atë (njeriun) tejtër krijesë. I Lartmadhëruar është Allahu, më i miri Krijues”; këtu bëhet fjalë për fryrjen e shpirtit ashtu që engjëlli vjen dhe e fryn shpirtin.

Pra njeriu, ekzistenca e tij, është strukturuar nga tubimi dhe unifikimi special midis këtyre tre komponentëve. Vdekja vjen dhe bën ndarjen e këtyre tre komponentëve. Cili ishte komponenti i fundit që iu bashkangjit qenies humane, ishte shpirti, i cili në vdekje kur engjëjt vijnë e marrin, është i pari që shkëputet; gjë për të cilën Allahu thotë: “Derisa kur dikujt nga ju t’i vijë vdekja, e vdesin atë të dërguarit Tanë (engjëjt e vdekjes) që nuk bëjnë lëshime”. Engjëjt marrin komponentin që u përket, ashtu që në fillimet e tij shpirti qe nën ndikimin e botës së engjëjve.

Pastaj çfarë ngelet; ngelet komponenti i ardhur nga toka dhe komponenti i ardhur nga Ademi -paqja e Allahut qoftë mbi të-. Përsa i përket komponentit të ardhur nga toka thënia kuranore thotë: “Ne e dimë atë që toka tret (mangëson) prej tyre ndërkaq ne posedojmë Regjistrin Ruajtës”. Toka pra tret trupin, çfarë erdhi nga toka kthehet tek toka. Regjistri Ruajtës është një element në ruazën e kërbishtit, kockëz mikroskopike Brenda të cilës gjendet i regjistruar kodi gjenetik, ADN-ja e njeriut, për të cilën shkencëtarët e mjekësisë thonë se nëse do bëhej tubimi i saj për të gjitha qeniet njerëzore që kanë ekzistuar në të gjitha kohërat, ajo do qe në madhësi e një gështenje. Më thuaj se sa vend zë ti në këtë masë.

Është pra pikërisht kjo kockëz që mbetet e pacënuar teksa çdo gjë tjetër prej materies së njeriut tretet. Kjo nuk duhet të tingëllojë e huaj pasi ka sa e sa farëra të cilat nuk shpërbëhen, nuk dekompozohen dhe nuk treten; si për shembull farërat e polenit të bimëve që janë prezente përgjatë mijëra e mijëra vjetësh dher nuk i ka asmiluar dhe dekompozuar dheu ku ato qëndrojnë.

Trajtimi, në vazhdim, nxjerr pyetjen se si do të jetë ringjallja? Përgjigja është se ringjallja është ristrukturimi i këtye tre komponentëve. Se si do të jetë ky ristrukturim hedh dritë shpjegimi profetik i cili tregon se “një shi do të bjerë nga qielli”. Kockëza e vogël e ruazës së kërbishtit të cilën nuk e dëmtontë brejtja nga snjëlloj faktori i jashtëm, as nga zjarri, as nga shiu, as nga dheu, as nga shkrifërimi dhe as nga asgjë tjetër. Në parantezë shkencëtarët e kimisë thonë se ADN-ja që është elementi më i vogël përbërës i jetës, nëse në të vendoset ujë ajo merr jetë dhe nëse uji i hiqet ajo shndërrohet në një lënd të vdekur si çdo send jofrymor. Pra uji është sekreti i jetës tek ADN-ja; e tillë është edhe kjo kockëz, ashtu që sipas vetë përshkrimit profetik kur asaj i zbret ujë ajo merr jetë duke çelur ashtu siç çelin bimët. Pikërisht lidhur me këtë Allahu i Lartësuar thotë në Kuranin Fisnik:” “Ai-Allahu prej të vdekurit bën që të dalë i gjalli dhe prej të gjallit bën që të dalë i vdekuri, edhe tokën e ngjall pasiqë ishte e vdekur; po kështu do të nxirreni”; më kuptimin kur të ringjalleni trupat tuaj do të nxirren siç nxirren bimët. Gjithkujt i është dhënë rasti që në një periudhë dimri të kaloj nëpër një luginë të vdekur ku nuk ka barishte dhe bimësi mbi dhé, e kur shiu zbret mbi të çelin bimët; në po këtë trajtë do të jetë çelja dhe dalja e trupave të njerëzve nga dheu në ringjallje.

Kur trupat e njerëzve të çelin nga dheu me rënien e këtij uji nga qielli, ashtu siç tregon lidhur me këtë Allahu i Lartësuar në thënien kuranore ku thotë: “Dhe me të (shiun) i dhamë jetë një vendi të vdekur, kështu do të jetë edhe dalja (ringjallja)”.

Jemi në trajtimin e faktit se komponenti i pashpërbëshëm që erdhi nga Ademi -paqja e Allahut qoftë mbi të- do të marrë jetë për shkak të shiut që Allahu i Lartësuar do lëshojë nga qielli Ditën e Ringjalljes, dhe me zhvillimin e tij trupi do kthehet. Me rikthimin e trupit vjen momenti i kthimit të shpirtit në trupin përkatës ashtu që secili shpirt është i mirënjohur për trupin e tij, çdo shpirt e di mirë trupin e tij të cilit i bashkangjitet në ringjalljen e qenies së plotë njerëzore; gjë lidhur me të cilën Allahu i Lartësuar thotë në Kuranin Fisnik: “E kur shpirtërat të çiftëzohen (me trupat përkatës)”.

Pas këtij shpjegimi nuk mbetet më asnjë komplikacion rreth si-së të ringjalljes. Atyre të cilëve e trajtojnë çështjen e ringjalljes si çështje problematike dhe i qëndrojnë kësaj edhe pas këtij shpjegimi të detajuar ku udhëzojnë shpjegimet e Profetit -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- dhe të Kuranit Famëllartë; u themi, Ai që të krijoi herën e parë pasiqë nuk ishe gë prej gjëje do t’a përsërisë krijimin tënd. Ai që herën e parë të krijoi nga asgjëja a nuk ka mundësi t’a përsëris krijimin tënd?! Pikërisht lidhur me këtë personazh kryeneç Allahu i Larëtsuar thotë në Kuranin Famëlart: “Ai n’a solli një shembull, e ndërkaq e harroi krijimin e vet (të parë); tha: ‘Kush i ngjall eshtrat pasi të jenë dekompozuar?’ Thuaj: ‘I ngjall Ai që i krijoi për herë të parë, e Ai është shumë i Gjithdijshëm për çdo krijim”; Allahu është i Gjithdijshëm për çdo krijim, për më tepër sipas logjikës së thjeshtë njerëzore Allahu i Lavdishëm dhe Lartmadhërishëm që të krijoi për herë të parë nga asgjëja, nuk ka dushim se është i Aftë t’a përsëris krijimin tënd për heë të dytë.

Në vijim, pasi përmes ringjalljes të tre komponentët përbërës të njeriut janë rikthyer, ashtu që në fillim me zbritjen e ujit jeta lëvron në komponentin e ardhur nga Ademi -paqja e Allahut qoftë mbi të- dhe trupat e gjithsecilit prej njerëzve çelin dhe zhvillohen dhe kthehen në ekzistencë, dhe së fundmi shpirtat rikthehen duke gjetur gjithsecili trupin e tij ku futet të jetojë amshimin.

“I fryhet borisë (së parë të Kijametit) dhe mbesin pandjenja (vdesin) gjithkush është në qiej dhe në tokë, përveç atyre që Allahu do; pastaj i fryhet atij një herë tjetër kur ja ata e shohin veten të ngritur në pritje (të urdhrit të Allahut)”.

“Toka ndriçohet me dritën e Zotit të vet, Libri (ku janë shënimet mbi veprat) është vënë pranë dhe sillen pejgamberët edhe dëshmitarët, një gjykim i drejtë bëhet midis tyre, e atyre nuk u bëhet padrejtësi”.  I lavdishëm është Allahu, Thënësi: “…një gjykim i drejtë bëhet midis tyre, e atyre nuk u bëhet padrejtësi”.

“Kjo është Dita e Përgjegjësisë (Logarisë), është dita kur çdokujt i ruhet e pacënueshme ajo që ka bërë dhe nuk u bëhet atyre asnjë padrejtësi”.

Është pikërisht Drejtësia e Allahut ajo fal së cilës Allahu për Përgjegjësinë dhe Llogaridhënien dedikoi një ditë pesëdhjetëmijë vjeçare.

“Midis tyre bëhet gjyikimi i drejtë duke mos iu bërë padrejtësi kujt; çdokujt i ruhet e pacënuar ajo çfarë ka bërë e Allahu është më i Dijshmi mbi atë që ata bëjnë”.

Pasi njerëzit ringjallen ata do të drejtohen përkah vendtubimi.

Njerëzit komandohen përtek Zoti i tyre që të qëndrojnë për të dhënë llogari para Tij dhe që të përgjegjësohen bazuar në atë që bën në këtë dynja.

Allahu i Urtë nuk n’a krijoi ne kot në tym, dhe nuk n’a len që të shkojmë dëm me vdekjen, nuk n’a la që të shkojmë qorrazi në këtë jetë pa ditur se përse u krijuam, përse vdesim dhe ku do të shkojmë dhe çfarë n’a pret; porse Ai n’a dërgoi profetët e sinqertë -lavdërimi dhe paqja e Allahut qoftë mbi të- të cilët i përkrahi dhe mbështeti me mrekullitë dhe faktet e qarta që u dha dhe përmes tyre i shpalosi argumentat dhe faktet dhe n’a orientoi lidhur me gjithësa n’a duhet deri edhe në çështjet tona më të imta; n’a i dërgoi këta profetë të cilët përgëzojnë për lumturinë e Xhenetit që Allahu ka përgatitur për robtë e Tij besimtar dhe në krahun tjetër tërheqin vërejtje për kërcënimin me ndëshkim në Zjarrin e Xhehenemit me të cilin Allahu i kërcënon mosbesimtarët.

“Profet përgëzues dhe vërejtjetërheqës, që pas profetëve njerëzit të mos kenë se si të justifikohen tek Allahu”.

Asnjë justifikim nuk vlen më, pasi Allahu i dërgoi profetët mbi vërtetësinë e të cilëve Allahu dërgoi argumente dhe fakte të qarta dhe të cilët sqaruan çdo gjë.

Le të përgatitemi për takimin e Zotit tonë i Lavdishëm dhe i Lartmadhërishëm duke iu bindur Atij dhe duke e adhuruar. Vërtetë n’a prej një llogari dhe përgjegjësi e imtësishme; duke iu ndruajtur Zjarrit të Xhehenemit tabani i të cilit është tepër i thellë dhe nxehtësia e të cilit është e fuqishme; duke medituar mbi faktin sesi Xheneti është stolisur për besimtarët.

E lus Allahun që mua dhe jut ë n’a bëjë nga banorët e Xhenetit dhe të n’a shmang mua dhe ju nga Zjarri!

Falenderimi suprem i takon vetëm Allahut, Zotit të Botërave, paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin amshimisht mbi profetin Muhamed, familjen, shokët dhe ndjekësit e tij.

Selam alejkum ue rahmetullahi ue bereketuhu.